فن آوری مدل سازی تحت رسوب ذوب شده  (FDM) محبوبترین روش پرینت سه بعدی است که برای اولین بار در دهه ۸۰ میلادی و توسط اسکات کرامپ بنیانگذار کمپانی Stratasys ابداع و توسعه داده شد و از آن زمان تاکنون برای تولید نمونه های اولیه در دستگاه های چاپ سه بعدی استفاده می‌شود. سیر تحول این روش به گونه‌ای بود که خیلی سریع به ارزان‌ترین و سریع‌ترین روش برای تولید کالاهای سفارشی تبدیل شد. روش FDM گسترده ترین روش در بخش نمونه‌سازی سریع می‌باشد. دلایل اصلی استفاده از روش FDM و محبوبیت آن را می‌توان در ساده بودن فرایند‏، قابلیت اطمینان و توانایی تولید قطعات پیچیده از مواد ترموپلاستیک عنوان کرد. پرینترهایی که با تکنولوژی FDM کار می‌کنند از یک فیلمانت ترموپلاستیک مانند ABS و یا PLA تغذیه می‌کنند که با ذوب کردن این فیلمانت و سپس اکسترود کردن آن جسم سه بعدی را به صورت لایه به لایه بوجود می‌آورند. این فرایند به طور خلاصه به صورت رسوب گذاری لایه ای مواد اکسترود شده از طریق یک نازل می باشد که نازل از رشته های پلاستیکی گرمانرم تغذیه می‌شود. در حین چاپ، الیاف پلاستیک از درون اکسترودر گرم بیرون می‌آید و در آنجا به اندازه‌ای نرم می‌شود که نازل پرینتر سه بعدی می‌تواند با دقت تمام آن را جاگذاری کند. سپس الیاف ذوب شده، به منظور ساخت شیء مورد نظر، لایه به لایه در بخش چاپ رسوب می‌شود. این روش برای مدل‌های مفهومی، تست نمونه و ساخت نمونه سریع برای برقراری ارتباط بین طراحی و نمونه نهایی بسیار مناسب است. نمونه هایی که تولید می‌شود، می‌تواند نمونه های اولیه کاربردی باشد که در سنجش عملکرد نمونه نهایی به کار می‌رود. برای تولید قطعات پایانی بدون اینکه برای ساخت قالب آن زمان و هزینه زیادی را هدر دهد به کار می‌رود. ساخت ابزارها را بسیار سریعتر از دستگاه های تولید، قالبسازی و تولید انجام می‌دهد و نیاز به تراشکاری دوباره ندارد.